Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2013 23:59 |

Όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες

    Δεν συμφωνώ με τον Νίκο Ρωμανό. Δεν συμφωνώ με τον τρόπο που επέλεξε να δώσει το στίγμα του. Επίσης, δεν έχω ζήσει όσα έχει ζήσει ο Νίκος Ρωμανός.

    Ο Νίκος στα 16 του, στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου, κρατούσε αγκαλιά τον φίλο του που ξεψυχούσε με τη σφαίρα του Κορκονέα στην καρδιά. Και τώρα, κάποιος τυχάρπαστος ονόματι Πάσχος Μανδραβέλης, λέει πως «φούσκωσαν τα μυαλά του και θα χαθεί».

    Ο Νίκος στα 16 του είδε τα κανάλια να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και να σκυλεύουν τη μνήμη του νεκρού φίλου του. Και τώρα, κάποιος τυχάρπαστος ονόματι Κωνσταντίνος Ζούλας, λέει πως «χρήζει δέκα σφαλιάρων».

    Ο Νίκος στα 16 του άκουγε τους ΜΑΤατζήδες να φωνάζουν στην κηδεία του φίλου του «πού είναι τώρα ο Αλέξης σας;». Και τώρα, κάποιος τυχάρπαστος ονόματι Άδωνις Γεωργιάδης, προβληματίζεται που «παιδιά πλούσιων οικογενειών που τα έχουν όλα παρασύρονται στον Αναρχισμό».

    Δεν ήξερα τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Δεν είχε βγει μαζί μου εκείνο το βράδυ. Η καρδιά του δεν βρισκόταν μόλις ένα μέτρο δίπλα από τη δική μου, όταν έφαγε τη σφαίρα. Δεν ξεψύχησε στα δικά μου χέρια. Τα μάτια του δεν κοιτούσαν γεμάτα αποριά τα δικά μου, όταν άφηνε την τελευταία του πνοή.

    Δεν τολμώ να ισχυριστώ, πως μπορώ να αντιληφθώ πλήρως τί κρύβει μέσα του ο Νίκος. Και δεν μπορώ να πω με σιγουριά, πως στη θέση του θα είχα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο.

    Οπότε, δεν τον κρίνω. Δεν έχω αυτό το δικαίωμα.

    ΥΓ: η περίπτωση του Νίκου είναι ο ορισμός της φράσης «όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες». Οι μόνοι που -κάνουν πως- δεν το βλέπουν, είναι αυτοί που έσπειραν ανέμους τον Δεκέμβρη του 2008. Είναι πανικόβλητοι, γιατί βλέπουν τη θύελλα να θεριεύει και να τους έχει βάλει στο μάτι. Δεν τους λυπάμαι. Όπως έστρωσαν, ας κοιμηθούν.

    Διαβάστηκε 2984 φορές
    (16 ψήφοι)